Ik werd vanmiddag door Sanne Brand en Mark Zaremba via Twitter geïnterviewd voor hun project Social Networkz aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg. Het “origineel” is te vinden op de blog van Sanne Brand. Wat ik met name interessant vind aan deze vorm van een interview is dat ik door de “restricties” van het medium Twitter als het ware gedwongen word binnen 140 karakters (of een meervoud daarvan) te antwoorden. Hierdoor zijn enkele antwoorden misschien wat meer kort door de bocht als ik ze in een andere context zou geven, maar toont tevens hoe men de communicatie aanpast aan het medium.

“Ik begin de dag met mijn RSS Reader”

Een krant en een televisie heeft ze niet. Anne Helmond begint haar dag met haar RSS reader waarin ze abonnementen op honderden blogs en websites heeft verzameld. Anne studeerde Nieuwe Media van 2004 tot 2008 aan de Universiteit van Amsterdam, de plek die nu ook haar werkplek is. Anne is docente Nieuwe Media van de afdeling Mediastudies aan de Universiteit van Amsterdam. Deze vlotte dame houdt zich vooral bezig met Software Studies en dan met name de rol die software speelt in onze samenleving. Social Networkz was benieuwd naar specialisme, haar mening over sociale netwerken en wat deze netwerken inhouden voor de hedendaagse journalistiek.

Kun je uitleggen wat je specialisme is met betrekking tot nieuwe media?

Tweet 1: Mij specialisme richt zich op software-engine relations of hoe de relatie van zoekmachines is met (social) software.
Tweet 2: Het is een onderdeel van het nieuwe vakgebied Software Studies. Ik heb me tot nu toe met name gericht op blog software.

Waarom is de relatie zoekmachine-software zo belangrijk?

Tweet 1: Omdat de engines voor ons bepalen hoe het web er uit ziet, hoe we er toegang to hebben en wat we te zien krijgen.
Tweet 2: Daarnaast wordt ons gedrag online ook grotendeels bewust, en onbewust, door de engines bepaald. Bijvoorbeeld de praktijk van bloggen.
Tweet 3: Heel concreet: de praktijk van het linken in de blogosfeer is veranderd door de opkomst van Google’s Pagerank algoritme.

Wat is de maatschappelijke relevantie van dat nieuwe vakgebied?
Tweet 1: Veel bloggers schrijven specifiek voor zoekmachines in het achterhoofd waarbij de inhoud en headlines aangepast worden voor de engines.
Tweet 2: De link die ik nu stuur is niet specifiek gericht op zoekmachines maar gaat over edits die kranten uitvoeren: www.thequickbrown.com/faq.

Bepalen zij ook het nieuws dat we te zien krijgen?

Tweet 1: Nieuws wordt op het web steeds meer bepaald door algoritmes en steeds minder door menselijke selectie, de redacteuren.
Tweet 2: Aan de andere kant zie ik menselijke input wel een grotere rol gaan spelen in de vorm van social filtering of recommendation.
Tweet 3: Ik zie en.nl als een voorbeeld van een nieuwssite die echt voor het medium web is gemaakt en niet voor het medium print.

Okay, daarmee gaan we al erg de diepte in. Hoe zeg je dat in lekentaal? Bloggers bepalen de zoekresultaten?

Tweet 1: Nee, bloggers bepalen niet de zoekresultaten maar ze zijn zich bewust van het feit dat ze er grote invloed op kunnen uitoefenen.
Tweet 2: Professionele bloggers passen zich vaak aan de regels van de zoekmachines aan om zo goed mogelijk gelezen te worden.

Gebruik je zelf louter nog internet om aan je nieuwsbehoefte te voldoen?

Tweet 1: Op dit moment wel. Ik heb geen krant en geen tv. Het meeste nieuws bereikt mij op dit moment via Twitter waarna ik verder zoek.
Tweet 2: Ik lees geen krant in de ochtend. Ik begin de dag met mijn RSS reader met abonnementen op honderden blogs en websites.

Dat is dan toch geen automatische nieuwsselectie door een computer? Nemen sociale netwerken misschien de functie van nieuwsbrenger over?

Tweet 1: Sociale netwerken kunnen de filterfunctie van de gatekeepers van het nieuws overnemen, dit gebeurt bij Digg bijvoorbeeld.
Tweet 2: In tegenstelling tot top-down selectie door editors, bottom-up selectie door leden van sociale netwerken.
Tweet 3: Dit zal niet voor alle doeleinden geschikt zijn, maar in een internet- en technologie sfeer als Digg.com werkt het erg goed.

Welke factoren zijn er voor het succes van een site, blog of netwerk?

Tweet 1: Dat ligt er aan hoe je succes definieert. Is succes een x aantal lezers, dat je er geld mee verdient of dat je bekend bent?

Social Networkz: Als je geen geld verdiend is dat in principe een marketingprobleem, voor journalistiek is het aantal lezers belangrijk

Tweet 1: Voor journalistiek aantal lezers, maar wellicht voor bloggers het aantal mensen dat er naar linkt of commentaar geeft op blog.

Maar gaapt er niet nog een enorme kloof tussen internetpioniers (zoals jij) en mensen die nog niet veel online doen?

Tweet 1: Jazeker, maar die kloof is aan het dichten. Nieuwe webgebruikers zijn zich vaak niet bewust van de achterliggende structuren.
Tweet 2: En juist die achterliggende structuren die men niet ziet of men zich niet bewust van is, interesseren mij.
Tweet 3: Voor een nieuwe generatie webgebruikers is Google “The start page for the internet” (Dodge, 2007)
Tweet 4: Google has become such a commonly used resource that people are beginning to regard it as synonymous with the Web.” (Gudrais)

Bedoel je met achterliggende structuren ook mogelijkheden of allen de techniek die een site mogelijk maakt?

Tweet 1: Met structuren bedoel ik zowel de technologische structuren als de sociale structuren en dan met name de relatie ertussen.
Tweet 2: Hoe bepalen bijvoorbeeld de technologische structuren ons online web gedrag?

Wat fascineert je er precies aan?

Tweet 1: Ik vind het ontzettend interessant dat de New York Times heel veel blog elementen overneemt in haar website.

Het is ook wel logisch dat mensen wat houvast zoeken in de wildgroei op internet. Is 1 sociaal netwerk voor de meeste mensen niet genoeg?

Tweet 1: Veel netwerken overlappen elkaar qua doelstelling zoals Hyves, Myspace en Facebook. Maar vanwege de verschillende achtergronden zitten er ook verschillende mensen op de netwerk en zul je je aansluiten daar waar je vrienden zich bevinden.
Tweet 2: Dat is ook de reden dat vrijwel elke Nederlander een Hyves-account heeft en geen Facebook-account (wel steeds meer).

Zie jij relaties tussen het verdwijnen van kranten en nieuwe media doordat mensen zich op al die sociale netwerken inschrijven?

Tweet 1: Nee, ik denk dat kranten en sociale netwerken twee verschillende functies bedienen. Groot nieuws werd vroeger doorgebeld.
Tweet 2: Nu verschijnt breaking news direct binnen vele sociale netwerken, zoals Twitter. De kracht van het doorgeven is sneller/groter.
Tweet 3: Je kunt maar 1 vriend tegelijk bellen over een plane crash in de Hudson en op Twitter aan 400 mensen tegelijkertijd
Tweet 4: Ik denk niet dat journalisten door het web verdwijnen, maar wel dat hun werkomgeving zal veranderen.

Zou de ‘ouderwetse’ krant zich op bijvoorbeeld Twitter moeten storten om nieuws te ontdekken?

Tweet 1: Of het medium waarin journalisten publiceren nog lang de krant zal zijn? Journalisten zullen andere platformen moeten beheersen.
Tweet 2: ‘Oude’media gebruiken zien steeds meer de kracht van de snelheid van de ‘nieuwe’ media, foto’s worden van Flickr gehaald.
Tweet 3: Ik denk dat de kranten en televisie niet meer zonder een online news watcher kunnen, gespecialiseerd iemand die trends leest.
Tweet 4: en met trends bedoel ik dan bijvoorbeeld Twitscoop: www.twitscoop.com
Tweet 5: Ik denk dat dat al gebeurt, de beroemde iPhone foto van de Hudson Crash was al snel in alle media te vinden.

Valt dit trouwens binnen je vakgebied, of vind je het lastig om iets over online journalistiek te zeggen?

Tweet 1: Online Journalistiek en Nieuwe Media overlappen elkaar. Ik houd me niet bezig met de praktijk van journalisten, meer met het medium.

Maar als ons vakgebied daardoor verandert, is dat misschien voor jou ook een interessant sociaal gegeven om te onderzoeken?

Tweet 1: Ja, behalve dat wij vooral het web zelf als studieobject gebruiken om iets te zeggen over de maatschappij of gebeurtenis.
Tweet 2: In onze aanpak doen wij bijvoorbeeld geen etnografisch onderzoek door middel van interviews, maar laten wij het web zelf spreken.

Waar maak je je kwaad om als mensen het over nieuwe media hebben? Misverstanden? Stereotypen?

Tweet 1: Ik maak me niet snel kwaad :) Maar de discussie over nieuwe media in de pers kan dieper dan is nieuwe media ‘goed’ of ‘slecht’.
Tweet 2: Dat was een van de achterliggende redenen om met onze studenten te gaan bloggen over hoe de media schrijft over nieuwe media.
Tweet 3: Hiervoor is het studentenblog: www.metareporter.nl ontstaan wat vanuit nieuwe media een reflectie geeft op de pers.
Tweet 4: Een kruising tussen Metareporter en De Nieuwe Reporter zie ik dan als het ultieme Nieuwe Media/Online Journalism raakvlak.

Is er ook een korte algemene conclusie getrokken uit dat project?

Tweet 1: Geen algemene conclusie, maar we hebben analyses gemaakt per krant en per onderwerp en daar kwamen interessante dingen uit.

Anne, we bedanken je voor je tijd en je reacties. Over en sluiten

Tweet 1: Dit is misschien wel een mooie afsluiter ;) Erg goed om een interview via Twitter te doen, je wordt gedwongen bondig te zijn.
Tweet 2: Over en sluiten

Noot van de redactie: Het interview met Anne is volledig via Twitter gegaan. Twitter is een online applicatie waar gebruikers berichten van 140 tekens publiceren. Door de combinatie van webloggen en instant messaging wordt deze vorm van publiceren ook wel microbloggen genoemd. De spelregels zijn als volgt. De vraag wordt in 140 tekens gesteld, het antwoord, ook wel een tweet genoemd, moet in 140 regels gegeven worden. Dit is niet helemaal gelukt in dit interview. Maar wat maakt het uit, spelregels zijn er om gebroken te worden. Daarom mocht Anne haar antwoorden over meerdere tweets verdelen, maar wél in 140 tekens. Doordat de tweets maar uit 140 tekens mogen bestaan, lopen niet alle zinnen lekker omdat ze ‘ingekort’ zijn voor Twitter. Anne heeft haar communicatie aangepast op de eisen van Twitter.

Hugh McLeod, Loren Feldman, Pete Cashmore and Elisabeth Winkler from the audience got on stage to answer questions from the audience and the live backchannel (Twitter).

The first question from Rick Slagter is whether “blogging is the rescue of slow journalism.”

Loren Feldman is very explicit about comparing bloggers to journalists: “Bloggers aren’t journalists. You’re just a bunch of guys sitting in your livingroom, writing things.” Pete Cashmore comes to the defense of bloggers when he jokes that “Sometimes we dress up and we wear pajamas.” Cashmore describes the current media landscape as an ecosystem where bloggers and journalists compliment each other.

Winkler sees the overlap between journalism and blogging in the connections between opinion and fact. However, a fact needs a context because everyone has an agenda and the major media aren’t very clear about their agenda. She sees blogging as a little more transparent.

Cashmore compares the discussion to the endless discussion that is still going on surrounding the term “web2.0″ We spend a lot of time and posts on trying to define it which lead to endless discussion. The whole journalism versus bloggers debate depends on how you define journalism. Paul Bradshow from the Online Journalism Blog enters the debate by rightfully stating that the “is blogging journalism?” is an old question and that we need more challenging questions.

The best part of the discussion seems to be happening on Twitter where Wilbert Baan (Interaction Designer of the Volkskrant newspaper website) replies to Paul Bradshaw’s statement with an insightful comment:

I think the distinction between the medium and practice of blogging is an important one, especially in relation to journalism.

Not your average panel with Tim Overdiek, Deputy Editor in Chief at NOS news, Clo Willaerts, marketing manager Sanoma Magazines Belgium, Paul Bradshaw from the Online Journalism Blog and Piet Bakker, professor at the Hogeschool Utrecht.

The journalism/blogging panel aims to answer questions gathered via de Nieuwe Reporter, one of the largest Dutch journalism blogs.

Tim Overdiek from NOS News shares that over a hundred NOS colleagues from a total of 400 have contributed to weblogs.nos.nl. Only forty employees are active bloggers but a hundred contributions in the form of either comments or blog posts is a certainly good number. He remarks that professional journalists often don’t see bloggers as collaborators but as a form of contribution, as something they can use. There is no direct participation. The participating journalism that Dan Gillmore refers to is not happening in the Netherlands according to Overdiek.

We’re currently moving beyond blogs, and the practice of blogging has gone beyond the medium of the blog and has partly moved to Twitter for example. There is a whole world to gain for bloggers and also for organizations to actively set out to get people blogging.

It is interesting to note that during one of the previous sessions Tim Overdiek sent out a tweet to remind himself to create a 101 Teletekst Twitterfeed asap.

Twitter: Tim Overdiek

Teletekst is the Dutch equivalent of the BBC Ceefax and the 101 page is the standard page for news headlines. It is interesting to see how one of the most popular ways to keep up with the news is going to be syndicated on Twitter in the near future. The NOS is focusing on embracing the new social media and sees syndicating existing content on different platforms as the next step.

The question that was selected from the Nieuwe Reporter is a rather odd choice since there was a lot of discussion about the relevance and phrasing of the question in the comments (in Dutch). Unfortunately the question also eventually drived the discussion nowhere.

Imagine there would be a stock exchange for newspapers, broadcasters, magazines, weblogs, and other media. Which stocks would you buy when taking the next five years in account?

Tim Overdiek: Buy stocks in NOS, we have great outlets, we have different platforms such as mobile TV, blogging and Twitter. The NOS media department is pretty tech savvy. However, he advises not to bet on just one company because there are too many interesting things going on in different places.

Bakker would buy stocks in magazines because the problem with blogging and internet is that to monetize it is quite difficult.

Bradshaw would also buy stocks in magazines because all of the advertising on the internet pretty much goes to Google. Offline and online advertising are not on the same level yet and on top of that magazines have a lot of muscle. Bradshow thinks that they will buy out successful blogs. Newspapers are also trying to be more like magazines which shows the bright future of magazines but they don’t see it quite yet.

Journalists should work with bloggers on a level playingfield. He mentions the example of a newspaper that recently recruited 40 bloggers but it’s not a top down relationship with one main editor that makes all the decisions. He sees this as a good way forward because journalists and bloggers should treat eachother like citizens.